Ośrodek Wypoczynkowy w Kiekrzu został wyburzony. W marcu 2026 roku ciężki sprzęt ostatecznie domknął historię miejsca, które przez ostatnie dekady zamieniało się w jeden z najbardziej malowniczych obrazów planistycznej bezradności w Wielkopolsce.
W czasach, gdy polska architektura borykała się z ograniczeniami materiałowymi i technologicznymi, Witold Lipiński projektował budynki przyszłości. Dom w Łasku-Kolumnie, zaprojektowany pod koniec lat 80., to manifest myśli bioklimatycznej, w której funkcja i forma podporządkowane zostały zasadom ekologii oraz optymalizacji energetycznej.
Spacerując ulicami polskich miast, mijamy dziesiątki budynków z PRL. Większość z nas przechodzi obok nich obojętnie, a część z niechęcią. Kojarzą się z szarością, brakami materiałowymi i trudnym okresem w historii kraju, choć wśród nich jest wiele wartościowego budownictwa.
Dla jednych ikony designu, spełnienie modernistycznego snu o prefabrykacji i modułowości nawet w skali małej architektury. Kultowe jugokioski k67 oraz ich inne modułowe alternatywy to miejsca gdzie krzyżują się historie socjalizmu i kapitalizmu.
Hotel Tatry to budynek, w którym czas zatrzymał w latach 70, a wnętrza wciąż opowiadają historię tamtej epoki. Tutaj modernizm przeplatał się z wysokiej jakości sztuką i tradycyjną górską architekturą, a majestatyczne pejzaże były tłem dla politycznych rozgrywek.
Dom Książków w Tarnowie – modernistyczna willa przy ul. Chopina 16 to jedno z najbardziej niezwykłych dzieł powojennej architektury w Polsce. Dziś wystawiona na sprzedaż, może stać się muzeum modernizmu i miejscem wydarzeń kulturalnych. Społeczność architektoniczna walczy o jej przyszłość.
Kompleks AWF w Warszawie stanowi unikalną mieszankę styli architektonicznych. Parametryczny modernizm powojennych hal sportowych sąsiaduje tutaj z przedwojennym modernizmem, który to nosi w tym przypadku wyraźne cechy stylowe konstruktywizmu. W tym kompleksie spotkały się dwa duże nazwiska, dzięki którym taka fuzja była możliwa. Architekci Edgar Norwerth i Wojciech Zabłocki stworzyli tym samym jeden z najlepszych kampusów akademickich w Polsce.
Wielka płyta to charakterystyczna technologia budownictwa z czasów PRL. Pozwalała ona na szybkie wznoszenie osiedli mieszkaniowych. Zaprojektowana, by sprostać powojennym potrzebom mieszkaniowym jest dziś domem blisko 1/3 Polaków, stanowiąc ważny element dziedzictwa modernizmu.
Są miejsca, które nie potrzebują słów. Miejsca, w których architektura sama mówi o tym, czego nie da się wypowiedzieć. Mauzoleum na Majdanku w Lublinie to jedno z takich miejsc – monumentalny, brutalistyczny pomnik, który od ponad pół wieku stoi na krańcu byłego obozu koncentracyjnego.
Nie wszystko co brutalne jest brutalistyczne. Ze względu na specyfikę brutalizmu ciężko jest ocenić czasem przynależność stylową, zwłaszcza, że brutalizm w Polsce to zjawisko stosunkowo rzadkie. Do jakich przykładów można się zatem odnieść?
Warszawska architektura lat 40. i 50. kojarzy się przede wszystkim z Pałacem Kultury i socrealistycznymi gmachami MDM. Tymczasem nie tak daleko od centrum, bo na popularnym Mokotowie, stoi budynek, który opowiada zupełnie inną historię. Garaż Zajezdni Służby Zdrowia przy ul. Woronicza to nie jest obiekt, który zatrzymuje przechodniów efektowną fasadą.
Dom Kuncewiczów zbudowany został w latach 1934-36 według projektu Karola Sicińskiego. Był ucieleśnieniem nowoczesności połączonej z lokalnym duchem miejsca. Niewielki dom z białego kamienia i drewna, z prostą bryłą i dużymi oknami, wtopił się w krajobraz miasteczka, nie tracąc przy tym elegancji i funkcjonalności.