Mozaiki z PRL

Mozaiki z PRL

Sztuka odegrała ważną rolę w architekturze powojennego modernizmu. Wprowadzenie sztuki do projektów architektonicznych miało na celu urozmaicenie przestrzeni publicznych, które były często monotematyczne i bezosobowe. Popularnym elementem architektonicznym w architekturze PRL były mozaiki. Używano je zwłaszcza w budynkach użyteczności publicznej, takich jak hale sportowe, szkoły, muzea czy teatry. Mozaiki były wykorzystywane przede wszystkim jako ozdoba elewacji budynków, ale również jako elementy dekoracyjne stosowane powszechnie w architekturze wnętrz.

Sztuka w służbie ideologii

Mozaiki często przedstawiały motywy związane z postępem technologicznym, kulturą ludową oraz symboliką związaną z ideologią socjalistyczną. Na elewacjach budynków często pojawiały się motywy o tematyce robotniczej i chłopskiej, przedstawiające pracowników przemysłowych czy rolników w pozytywnym świetle. Mimo wszystko nie brakowało także kompozycji abstrakcyjnych lub nawiązujących do natury.

Mozaiki w architekturze PRL

W architekturze PRL wykorzystywano różne techniki wytwarzania mozaik, takie jak technika ceramiczna, technika kamienna czy technika szklana (vitromozaika). Mozaiki często były wytwarzane przez artystów plastyków, którzy mieli doświadczenie w tej dziedzinie i tworzyli oryginalne projekty. W wielu przypadkach do tworzenia dzieł wykorzystywano odpady produkcyjne czy też tzw. „stłuczkę”. Mozaiki w architekturze PRL były ważnym elementem w kształtowaniu krajobrazu miast i wsi. Niestety olbrzymia część z nich nie przetrwała remontów w warunkach rynkowych ze względu na wysokie koszty renowacji. Te, które przetrwały dziś stanowią często cenne dziedzictwo kulturowe i powoli zaczynają być chronione przez odpowiednie instytucje.

Do poniższej kolekcji zdjęć wybrałem najciekawsze dzieła zebrane podczas architektonicznych podróży po Polsce w latach 2016-25

Przewijanie do góry