Ryga to bardzo zróżnicowane architektonicznie miasto. Można zobaczyć tutaj nie tylko modernizm, ale także secesję czy architekturę drewnianą. Wraz z pobliskim kurortem Jurmala stanowi świetny pomysł na weekendowy wypad dla entuzjastów architektury. Sprawdź co zobaczyć w Rydze i okolicach.
Dom towarowy Wenkeův w Jaroměři to jeden z pierwszych budynków handlowych zaprojektowanych w duchu nowoczesnego modernizmu na terenie Czech i jeden z najciekawszych eksperymentów formalnych początku XX wieku. Wzniesiony w latach 1910–11 na zamówienie rodziny Wenke obiekt od początku miał być manifestem nowoczesności.
Haus Schminke w Löbau to jeden z najciekawszych i najbardziej zaskakujących domów modernistycznych XX wieku. Wygląda jak transatlantyk zacumowany w ogrodzie, ale za jego fantazyjną formą stoi bardzo konkretna historia – przemysłowa, rodzinna i architektoniczna. To nie tylko efekt wizji Scharouna, ale też odważnej decyzji Fritza i Charlotte Schminke, którzy dokładnie wiedzieli, jak chcą mieszkać.
Był czas, kiedy w architekturze liczyła się przyszłość. Przyszłość, którą obiecywała era kosmiczna i zimnowojenna rywalizacja supermocarstw. W tym duchu w Bratysławie wzniesiono Hotel Sputnik. Dziś zamknięty na stałe, pozostaje wyrazistym reliktem retro wizji przyszłości.
Willa Winternitz w Pradze to ostatni zrealizowany projekt Adolfa Loosa – dom rodzinny z 1932 roku, zaprojektowany w duchu Raumplanu. Za skromną fasadą kryje się zaskakująco złożone, eleganckie wnętrze i dramatyczna historia jego mieszkańców.
W Auderghem, na obrzeżach algomeracji Brukseli, stoi brutalistyczny budynek, którego nie sposób pomylić z żadnym innym. CBR Building, ukończony w 1970 roku, był siedzibą belgijskiego producenta cementu i w pewnym sensie pełnił rolę jego wizytówki. Beton, materiał kojarzony z ciężarem i monotonią, został tu przetworzony w coś zupełnie innego – w ikoniczną fasadę, która przypomina raczej organiczną rzeźbę niż biurową ścianę.
W dzielnicy Cité Internationale Universitaire w Paryżu, pośród neorenesansowych rezydencji narodowych, wyrasta budynek o zupełnie innej narracji formalnej. Pawilon Szwajcarski (Pavillon Suisse), zaprojektowany przez Le Corbusiera, przypomina, że nowoczesność nie zawsze potrzebuje dekoracji – czasem wystarczy precyzyjna linia, szlachetna proporcja i odrobina brutalizmu.
Wygląda jak szklana rzeźba wyrzucona w środek zabytkowego miasta. Nová Scéna to efekt kilkudziesięciu lat zmagań z ideą stworzenia nowoczesnej sceny teatralnej w Pradze. Ostatecznie stanęło na projekcie, który stał się ikoną modernizmu w Pradze, nie tylko ze względu na kontrowersje jakie towarzyszyły brutalistycznej fasadzie.
Wyspa Sazan to niecodzienne miejsce u wejścia do Zatoki Wlora przy wybrzeżu Albanii. Do niedawna zamknięta dla turystów skrywa nie tylko rajskie plaże, ale także pozostałości opuszczonej bazy wojskowej faszystów i komunistów, takie jak opuszczone bunkry, bloki mieszkalne czy wraki statków i samochodów.
Godzinę drogi od stolicy Armenii znajduje się niezwykłe miejsce, pełne absurdów i sprzeczności. Obiekt wzniesiono na początku lat 30. na zlecenie Związku Pisarzy Armeńskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Literaci mieli tutaj przyjeżdżać aby szukać natchnienia i w spokoju, wśród natury tworzyć swoje dzieła. Zbyt nowoczesna architektura nie spodobała się Stalinowi, który za karę zesłał architektów na zsyłkę do ponurego Norylska.
Paryż to miasto, które wielu kojarzy z Haussmannowskimi bulwarami, secesją i metalowym iglakiem na Polu Marsowym. Ale skrywa także drugą, mniej znaną twarz. W latach 70. i 80. XX wieku stolica Francji i jej przedmieścia stały się eksperymentalnym polem dla architektów, którzy mieli już dość szarego, racjonalnego modernizmu w stylu Le Corbusiera. Zobacz jak wyglądają najciekawsze postmodernistyczne osiedla Paryża i okolic z tego okresu.
W latach 60. ludzkość myślała nie tylko o podboju kosmosu, ale szukała również nowych form mieszkalnictwa na własnej planecie. Epoka kosmiczna nie pozostała jednak bez wpływu na to. Najlepszym przykładem jest futurystyczny projekt Futuro House. Dom przyszłości zaprojektowany w 1968 roku przez fińskiego architekta Matti Suuronena.