Wyspa Sazan to niecodzienne miejsce u wejścia do Zatoki Wlora przy wybrzeżu Albanii. Do niedawna zamknięta dla turystów skrywa nie tylko rajskie plaże, ale także pozostałości opuszczonej bazy wojskowej faszystów i komunistów, takie jak opuszczone bunkry, bloki mieszkalne czy wraki statków i samochodów.
Godzinę drogi od stolicy Armenii znajduje się niezwykłe miejsce, pełne absurdów i sprzeczności. Obiekt wzniesiono na początku lat 30. na zlecenie Związku Pisarzy Armeńskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Literaci mieli tutaj przyjeżdżać aby szukać natchnienia i w spokoju, wśród natury tworzyć swoje dzieła. Zbyt nowoczesna architektura nie spodobała się Stalinowi, który za karę zesłał architektów na zsyłkę do ponurego Norylska.
Paryż to miasto, które wielu kojarzy z Haussmannowskimi bulwarami, secesją i metalowym iglakiem na Polu Marsowym. Ale skrywa także drugą, mniej znaną twarz. W latach 70. i 80. XX wieku stolica Francji i jej przedmieścia stały się eksperymentalnym polem dla architektów, którzy mieli już dość szarego, racjonalnego modernizmu w stylu Le Corbusiera. Zobacz jak wyglądają najciekawsze postmodernistyczne osiedla Paryża i okolic z tego okresu.
W latach 60. ludzkość myślała nie tylko o podboju kosmosu, ale szukała również nowych form mieszkalnictwa na własnej planecie. Epoka kosmiczna nie pozostała jednak bez wpływu na to. Najlepszym przykładem jest futurystyczny projekt Futuro House. Dom przyszłości zaprojektowany w 1968 roku przez fińskiego architekta Matti Suuronena.
Podwieszana, jednoszynowa kolejka opuszcza wiszącą nad rzeką przeszkloną stację. Po chwili mija brutalistyczny biurowiec. Gdyby dodać lecący nad miastem sterowiec mamy gotowy przepis na niemiecką, futurystyczną pocztówkę z lat 20. Może być ciężko uwierzyć, że kolejka w Wuppertal – Wuppertaler Schwebebahn ma już ponad 120 lat.
Wraz z rozwojem cyrków w Związku Radzieckim, namioty zaczęły ustępować miejsca stałym budynkom cyrkowym. W latach 30. i 40. XX wieku zaczęto wznosić monumentalne budynki w stylu socrealistycznym, a następnie w latach 60. i 70. obiekty w stylu socmodernistycznym.
Berliński, brutalistyczny Mäusebunker został wpisany na listę zabytków. To wydarzenie stanowi powiew świeżego powietrza dla kontrowersyjnego budynku, który przez wiele lat był zagrożony wyburzeniem.
Niemcy to nie tylko autostrady i Ordnung. To także socmodernizm i problematyczna spuścizna po ZSRR. Szczególnie we wschodniej części, w dawnym NRD, wciąż znajdują się miasta, które pomimo ogromnych nakładów z budżetu są w stanie kryzysowym.
Drezno to jedno z największych miast wschodnich Niemiec. Kojarzone jest głównie z odbudowanym po wojnie barokowym Starym Miastem, które przez
Spomenik to w wielu bałkańskich językach po prostu pomnik. Dla modernistów to określenie nie jest aż tak szerokie. W świadomości