Hotel Tatry to budynek, w którym czas zatrzymał w latach 70, a wnętrza wciąż opowiadają historię tamtej epoki. Tutaj modernizm przeplatał się z wysokiej jakości sztuką i tradycyjną górską architekturą, a majestatyczne pejzaże były tłem dla politycznych rozgrywek.
W centrum Szczecina działa miejsce, którego nie da się pomylić z żadnym innym – Bar Pasztecik. Pierwotnie miał pełnić funkcję ekspresowego punktu gastronomicznego, wzorowanego na zachodnich barach szybkiej obsługi. Chrupiące bułeczki nadziewane kapustą, mięsem lub serem – błyskawicznie podbiły serca szczecinian.
Na skarpie, w cieniu sosen i wstęg chmur odbijających się w lustrze jeziora, ktoś w 1972 roku wcisnął dwa proste modernistyczne budynki. I dobrze zrobił, bo dzięki temu mamy dziś do czynienia z miejscem wręcz kultowym. Ośrodek Stawiska w Stawiskach na Kaszubach to jedno z tych miejsc, które powstały nie z miłości do awangardy, ale z potrzeby. W rezultacie dały jednak architekturze więcej, niż niejeden konkursowy projekt z lat 60.
Gdy w 1970 roku restauracja Czartak rozpoczynała swoją działalność, opisywano ją jako „najpiękniejszą restaurację w powiecie wadowickim”. Pomimo prostej bryły i niewielkiej skali tytuł ten zawdzięczała przede wszystkim ceramicznym dekoracjom wykonanym przez Bolesława Książka we współpracy ze Spółdzielnią „Kamionka” w Łysej Górze.
Astana jest przykładem miejsca, w którym historia i współczesność splatają się w fascynujący sposób. Od czasów sowieckich do dziś miasto przeszło niezwykłą przemianę. Futurystyczna architektura miasta kontrastuje z dawną, postsowiecką zabudową i rozciągającymi się po horyzont stepami.
Słupskie mozaiki to jedna z tych lokalnych perełek, które przez lata pozostawały w cieniu, choć dosłownie rozświetlają ściany przychodni przy ul. Jana Pawła II. Powstały pod koniec lat 80., wykonane z porcelitu, porcelany i szkła, przetrwały w niemal nienaruszonym stanie. I choć miały być tłem dla codzienności, dziś same są powodem by zajrzeć do środka.
Wiele polskich uzdrowisk samo określa się mianem „perły”. Które z nich naprawdę na to zasługuje? Na to pytanie staram się odpowiedzieć w projekcie fotograficznym o modernistycznej architekturze uzdrowiskowej.
Ceramiczne i szklane kompozycje ścienne z czasów PRL kolekcjonowane podczas podróży po Polsce.
Wystarczy odrobinę zwolnić krok i rozejrzeć się dookoła. Szczecińskie mozaiki, rozproszone po fasadach i wnętrzach budynków, to nie tylko dekoracyjne naleciałości PRL-u. To estetyczna dokumentacja tamtej epoki – zapomniany język miasta, który kiedyś miał ambicje mówić do wszystkich.
Rozwój Radomia niemal dokładnie pokrywa się z latami, kiedy modernizm był powszechnie obowiązującym stylem w architekturze. Próżno szukać tutaj zabytków rodem z folderów reklamowych, nie znaczy to jednak, że nie ma czego oglądać. Zatem co warto zobaczyć w Radomiu?
Mozaika w Kowarach jest w coraz gorszym stanie. Od kilku miesięcy poza ubytkiem płytek, dzieło sprawia wrażenie jakby miało odpadać od ściany wraz z tynkiem całymi płatami. Niedawno pojawiły się nowe informacje w sprawie zmian właścicielskich dawnej Fabryki Dywanów. Być może pozwoli to optymistycznie spojrzeć w przyszłość i uratować jedno z najciekawszych dzieł sztuki PRL.