Wygląda jak szklana rzeźba wyrzucona w środek zabytkowego miasta. Nová Scéna to efekt kilkudziesięciu lat zmagań z ideą stworzenia nowoczesnej sceny teatralnej w Pradze. Ostatecznie stanęło na projekcie, który stał się ikoną modernizmu w Pradze, nie tylko ze względu na kontrowersje jakie towarzyszyły brutalistycznej fasadzie.
Wiele polskich uzdrowisk samo określa się mianem „perły”. Które z nich naprawdę na to zasługuje? Na to pytanie staram się odpowiedzieć w projekcie fotograficznym o modernistycznej architekturze uzdrowiskowej.
Pogranicze polsko-czeskie stało się wyjątkowym miejscem na mapie modernizmu. Projekt stanowi selekcję z ponad kilkuset fotografii architektury modernistycznej w Sudetach.
Ceramiczne i szklane kompozycje ścienne z czasów PRL kolekcjonowane podczas podróży po Polsce.
Seria wyróżniona na shortliście konkursu World Photography Organization w kategorii Professional Competition – Architecture and Design.
Urnový háj to projekt architektoniczny poświęcony architekturze funeralnej w dawnej Czechosłowacji.
Powietrzny salon VIP z epoki, w której luksus kojarzył się z fakturą czeczotowego drewna na wysoki połysk, zapachem skórzanego fotela i odgłosem nalewanego w barku koniaku. Jakowlew Jak-40 „Salon” nr 045, kod NATO: Codling, przez trzy dekady przewoził VIP-ów zanim trafił na emeryturę do Dęblina.
W 1966 Taszkient nawiedziło trzęsienie ziemi, które zrównało z ziemią niemal całe miasto. W ramach odbudowy Taszkientu powstała jedna z najwspanialszych sieci metra na świecie, wyróżniająca się niebanalnym miksem sowieckiego modernizmu i lokalnej architektury.
Jego badania można uznać za pionierskie w dziedzinie architektury ekologicznej. Interesował się architekturą współgrającą z otaczającą ją przyrodą, zarówno pod względem funkcjonalnym, jak i estetycznym. Eksperymentował z organicznymi, futurystycznymi kształtami budynków.
Wyspa Sazan to niecodzienne miejsce u wejścia do Zatoki Wlora przy wybrzeżu Albanii. Do niedawna zamknięta dla turystów skrywa nie tylko rajskie plaże, ale także pozostałości opuszczonej bazy wojskowej faszystów i komunistów, takie jak opuszczone bunkry, bloki mieszkalne czy wraki statków i samochodów.
Godzinę drogi od stolicy Armenii znajduje się niezwykłe miejsce, pełne absurdów i sprzeczności. Obiekt wzniesiono na początku lat 30. na zlecenie Związku Pisarzy Armeńskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Literaci mieli tutaj przyjeżdżać aby szukać natchnienia i w spokoju, wśród natury tworzyć swoje dzieła. Zbyt nowoczesna architektura nie spodobała się Stalinowi, który za karę zesłał architektów na zsyłkę do ponurego Norylska.
