Ośrodek Wypoczynkowy w Kiekrzu został wyburzony. W marcu 2026 roku ciężki sprzęt ostatecznie domknął historię miejsca, które przez ostatnie dekady zamieniało się w jeden z najbardziej malowniczych obrazów planistycznej bezradności w Wielkopolsce.
W czasach, gdy polska architektura borykała się z ograniczeniami materiałowymi i technologicznymi, Witold Lipiński projektował budynki przyszłości. Dom w Łasku-Kolumnie, zaprojektowany pod koniec lat 80., to manifest myśli bioklimatycznej, w której funkcja i forma podporządkowane zostały zasadom ekologii oraz optymalizacji energetycznej.
Spacerując ulicami polskich miast, mijamy dziesiątki budynków z PRL. Większość z nas przechodzi obok nich obojętnie, a część z niechęcią. Kojarzą się z szarością, brakami materiałowymi i trudnym okresem w historii kraju, choć wśród nich jest wiele wartościowego budownictwa.
Hotel Tatry to budynek, w którym czas zatrzymał w latach 70, a wnętrza wciąż opowiadają historię tamtej epoki. Tutaj modernizm przeplatał się z wysokiej jakości sztuką i tradycyjną górską architekturą, a majestatyczne pejzaże były tłem dla politycznych rozgrywek.
Dom Książków w Tarnowie – modernistyczna willa przy ul. Chopina 16 to jedno z najbardziej niezwykłych dzieł powojennej architektury w Polsce. Dziś wystawiona na sprzedaż, może stać się muzeum modernizmu i miejscem wydarzeń kulturalnych. Społeczność architektoniczna walczy o jej przyszłość.
Wielka płyta to charakterystyczna technologia budownictwa z czasów PRL. Pozwalała ona na szybkie wznoszenie osiedli mieszkaniowych. Zaprojektowana, by sprostać powojennym potrzebom mieszkaniowym jest dziś domem blisko 1/3 Polaków, stanowiąc ważny element dziedzictwa modernizmu.
W Libercu, w spokojnej willowej dzielnicy Starý Harcov, stoi niewielki dom, który miał zrewolucjonizować czeskie budownictwo mieszkaniowe. Kostka uniesiona na smukłych stalowych słupach, otoczona dziś bujną zielenią – to prototyp prefabrykowanego domu montowanego zaprojektowany przez architekta słynnego Ještědu. Dom Karla Hubáčka to opowieść o modernistycznych marzeniach, pragmatyzmie życia codziennego i tym, jak wielki architekt przez pół wieku mieszkał w swoim własnym eksperymencie.
Są miejsca, które nie potrzebują słów. Miejsca, w których architektura sama mówi o tym, czego nie da się wypowiedzieć. Mauzoleum na Majdanku w Lublinie to jedno z takich miejsc – monumentalny, brutalistyczny pomnik, który od ponad pół wieku stoi na krańcu byłego obozu koncentracyjnego.
Warszawska architektura lat 40. i 50. kojarzy się przede wszystkim z Pałacem Kultury i socrealistycznymi gmachami MDM. Tymczasem nie tak daleko od centrum, bo na popularnym Mokotowie, stoi budynek, który opowiada zupełnie inną historię. Garaż Zajezdni Służby Zdrowia przy ul. Woronicza to nie jest obiekt, który zatrzymuje przechodniów efektowną fasadą.
Ryga to bardzo zróżnicowane architektonicznie miasto. Można zobaczyć tutaj nie tylko modernizm, ale także secesję czy architekturę drewnianą. Wraz z pobliskim kurortem Jurmala stanowi świetny pomysł na weekendowy wypad dla entuzjastów architektury. Sprawdź co zobaczyć w Rydze i okolicach.
Hotel NAT w Piwnicznej-Zdroju, dawniej OLW „Smrek”, to jeden z tych obiektów, które łączą w sobie rygorystyczną funkcjonalność modernizmu z subtelnymi nawiązaniami do lokalnego kontekstu. Ten budynek nie sili się na stylizację pod góralską chatę – zamiast tego operuje czystą formą, nadal wpisując się w lokalny kontekst kulturowy.
W centrum Szczecina działa miejsce, którego nie da się pomylić z żadnym innym – Bar Pasztecik. Pierwotnie miał pełnić funkcję ekspresowego punktu gastronomicznego, wzorowanego na zachodnich barach szybkiej obsługi. Chrupiące bułeczki nadziewane kapustą, mięsem lub serem – błyskawicznie podbiły serca szczecinian.