Wielka płyta to charakterystyczna technologia budownictwa z czasów PRL. Pozwalała ona na szybkie wznoszenie osiedli mieszkaniowych. Zaprojektowana, by sprostać powojennym potrzebom mieszkaniowym jest dziś domem blisko 1/3 Polaków, stanowiąc ważny element dziedzictwa modernizmu.
Dzielnica LSM w Lublinie, budowana od lat 60, to doskonały przykład modernistycznego planowania przestrzennego. Oferujące funkcjonalność i estetykę, osiedle jest ważnym elementem architektonicznego dziedzictwa miasta, a także przykładem udanej integracji architektury ze sztuką.
Gdański Dom Technika to budynek, który mimo swojej nowoczesnej bryły doskonale koresponduje z zabytkowym otoczeniem. Typowe dla modernizmu prostopadłościenne formy pozbawione rzeźbiarskich dekoracji wykończono cegłą i jasnym betonem. Dzięki temu całkowicie zachowuje staromiejską ciągłość architektoniczną Gdańska, od wieków opartą m.in. na czerwonej cegle i piaskowcu
Dąbrowa Górnicza, miasto o bogatej historii przemysłowej, było świadkiem ważnych wydarzeń rewolucyjnych w 1905 roku, kształtujących jego robotniczą tożsamość. Pałac Kultury Zagłębia, otwarty w 1958 roku, jest jednym z najważniejszych przykładów socrealizmu w Polsce. Zaprojektowany przez Zbigniewa Rzepeckiego i Władysława Misiudę, służy jako centrum kulturalne miasta, łącząc historyczne dziedzictwo z nowoczesnością.
Sokołowsko to przykład, jak można być jednocześnie upadłym uzdrowiskiem i najmodniejszym kurortem w okolicy, oficjalnie kurortem nie będąc. To unikalny przykład miejscowości, w której dziedzictwo sztuki PRL jest nie tylko chronione i doceniane, ale stanowi wręcz ducha miejsca.
Od wielu lat kawiarnia Arizona, niczym dryfujący po Jeziorze Pogoria I w Dąbrowie Górniczej kosmiczny wrak, oddala się od swojej chwalebnej przeszłości, jako niegdyś największa sensacja Parku Śląskiego w Chorzowie. Jej losy na przestrzeni lat stały się zagadką, pomimo iż znajdują się osoby zainteresowane jej odnowieniem.
Przez trzy sezony Rojsta mogliśmy oglądać na ekranie całkiem dużo architektury PRL i postmodernizmu, które towarzyszyły widzom w serialowej podróży od lat 80. aż po koniec drugiego tysiąclecia. Filmowcy w poszukiwaniu odpowiedniej scenografii przemierzyli spory kawałek Polski.