The Space of Czechoslovakia
Seria wyróżniona na shortliście konkursu World Photography Organization w kategorii Professional Competition – Architecture and Design.
Seria wyróżniona na shortliście konkursu World Photography Organization w kategorii Professional Competition – Architecture and Design.
Urnový háj to projekt architektoniczny poświęcony architekturze funeralnej w dawnej Czechosłowacji.
Powietrzny salon VIP z epoki, w której luksus kojarzył się z fakturą czeczotowego drewna na wysoki połysk, zapachem skórzanego fotela i odgłosem nalewanego w barku koniaku. Jakowlew Jak-40 „Salon” nr 045, kod NATO: Codling, przez trzy dekady przewoził VIP-ów zanim trafił na emeryturę do Dęblina.
W 1966 Taszkient nawiedziło trzęsienie ziemi, które zrównało z ziemią niemal całe miasto. W ramach odbudowy Taszkientu powstała jedna z najwspanialszych sieci metra na świecie, wyróżniająca się niebanalnym miksem sowieckiego modernizmu i lokalnej architektury.
Jego badania można uznać za pionierskie w dziedzinie architektury ekologicznej. Interesował się architekturą współgrającą z otaczającą ją przyrodą, zarówno pod względem funkcjonalnym, jak i estetycznym. Eksperymentował z organicznymi, futurystycznymi kształtami budynków.
Godzinę drogi od stolicy Armenii znajduje się niezwykłe miejsce, pełne absurdów i sprzeczności. Obiekt wzniesiono na początku lat 30. na zlecenie Związku Pisarzy Armeńskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Literaci mieli tutaj przyjeżdżać aby szukać natchnienia i w spokoju, wśród natury tworzyć swoje dzieła. Zbyt nowoczesna architektura nie spodobała się Stalinowi, który za karę zesłał architektów na zsyłkę do ponurego Norylska.
Paryż to miasto, które wielu kojarzy z Haussmannowskimi bulwarami, secesją i metalowym iglakiem na Polu Marsowym. Ale skrywa także drugą, mniej znaną twarz. W latach 70. i 80. XX wieku stolica Francji i jej przedmieścia stały się eksperymentalnym polem dla architektów, którzy mieli już dość szarego, racjonalnego modernizmu w stylu Le Corbusiera. Zobacz jak wyglądają najciekawsze postmodernistyczne osiedla Paryża i okolic z tego okresu.
Modernizm na Śląsku częściej romansował z architekturą epoki kosmicznej niż ten z innych regionów polski. Warszawa stawiała na styl międzynarodowy, Małopolska na dość konserwatywny modernizm wzbogacony sztuką, a Pomorze wypełnione było nawiązaniami do stylu okrętowego i architekturą wypoczynkową. Śląsk za to stał się polem do eksperymentów architektonicznych w stylu space age.
Wczasy pracownicze w PRL to fenomen kulturowy i socjalny. Fundusz Wczasów Pracowniczych zrewolucjonizował urlopy, tworząc ośrodki wypoczynkowe, które stały się symbolem epoki. Zazwyczaj kojarzą się z nimi różnego rodzaju domki letniskowe, ale wczasy w PRL to także nierzadko wysokiej jakości architektura w postaci pensjonatów, hoteli i stołówek. Zobacz najciekawsze z nich.
Wystarczy odrobinę zwolnić krok i rozejrzeć się dookoła. Szczecińskie mozaiki, rozproszone po fasadach i wnętrzach budynków, to nie tylko dekoracyjne naleciałości PRL-u. To estetyczna dokumentacja tamtej epoki – zapomniany język miasta, który kiedyś miał ambicje mówić do wszystkich.
Dzielnica LSM w Lublinie, budowana od lat 60, to doskonały przykład modernistycznego planowania przestrzennego. Oferujące funkcjonalność i estetykę, osiedle jest ważnym elementem architektonicznego dziedzictwa miasta, a także przykładem udanej integracji architektury ze sztuką.
Rozwój Radomia niemal dokładnie pokrywa się z latami, kiedy modernizm był powszechnie obowiązującym stylem w architekturze. Próżno szukać tutaj zabytków rodem z folderów reklamowych, nie znaczy to jednak, że nie ma czego oglądać. Zatem co warto zobaczyć w Radomiu?